sexta-feira, 17 de novembro de 2017

POEM AT LOST TIME

POEM AT THE LOST TIME

Czas leci, mija,

Wszystko w życiu zniknęło;

Miłość, ból, wdzięk,

Sam w sobie jest konsumowany.

Wszystko mija w tym życiu,

Melancholia, tęsknota;

Radość jest stracona,

Pośród lęku.

Lata latają szybko,

Czas ucieka od nas;

I gubimy się.

Od przeszłości pamiętałem,

Przyznaję, że nawet płakałem,

Widziałem, że został zapomniany.

* J.L.BORGES

Nenhum comentário:

Postar um comentário